Mobil oyunların mənim üçün dəyişdirdiyi axşamlar

[Amalia Paucek]

#3843

Sən demə, həyatda ən gözlənilməz şeylər adətən ən adi anlarda baş verir. Mən Bakıda kiçik bir marketdə menecer işləyirəm. Günlərim bir-birinə bənzəyir: səhər işə get, axşam evə qayıt, yemək, yat. Bəzən elə bilirəm ki, həyatım lentə alınmış bir filmdir və mən hər gün eyni səhnəni təkrar-təkrar yaşayıram. Amma bu yaxınlarda baş verənlər mənə göstərdi ki, bəzən kiçik bir addım bütün axşamlarını rəngarəng edə bilər.

Hər şey keçən ilin payızında başladı. Sentyabr ayı idi, hava artıq sərinləşirdi, axşamlar isə uzanırdı. İşdən sonra evə gələndə adətən televizora baxırdım, amma o günlərdə nəsə fərqli bir şey axtarırdım. Bir axşam telefonumda oyunlar axtararkən təsadüfən bir reklam gördüm. Adətən belə reklamlara fikir vermirəm, çünki onların çoxu yalan və ya şişirdilmiş olur. Amma bu dəfə nəsə məni cəlb etdi. Bəlkə də sadəcə maraq idi, bəlkə də can sıxıntısı. Yükləməyə qərar verdim və o axşamdan etibarən telefonumda yeni bir tətbiq peyda oldu.

Əvvəlcə çox ehtiyatlı idim. Düşünürdüm ki, bu da digərləri kimi pul aparmaq üçün bir tələdir. Amma bir neçə gün sonra gördüm ki, burada hər şey şəffafdır və oyunlar həqiqətən də əyləncəli görünür. Kiçik məbləğlərlə başladım, çünki itirməkdən qorxurdum. Elə ilk günlərdə kiçik bir uduş əldə etdim. Bu, böyük bir məbləğ deyildi, sadəcə 40-50 manat civarında idi. Amma bu kiçik uduş mənə bir növ inam verdi. Sanki kimsə mənə dedi: “”Bax, burada hər şey mümkündür.””

O gündən sonra axşamlarım dəyişdi. İşdən gələndən sonra çayımı götürüb telefonun ekranına otururdum. Bəzən udurdum, bəzən uduzurdum. Amma maraqlısı bu idi ki, mən artıq sadəcə pul qazanmaq üçün deyil, həmin anın həyəcanı üçün oynayırdım. Ürəyimin döyüntüsünü hiss etmək, nəticəni gözləmək, sonra isə sevinmək və ya sadəcə gülümsəyib davam etmək… Bu hissərdən asılı olmuşdum. Dostlarıma da danışırdım, amma çoxu mənə inanmırdı. Deyirdilər ki, bu boş işdir, vaxt itkisidir. Amma mən bilirdim ki, bu sadəcə vaxt öldürmək deyil, bu bir növ istirahət formalıdır.

Bir gün iş yoldaşım Rəşad mənə yaxınlaşıb soruşdu ki, nə ilə məşğulam axşamlar. Mən də açıq danışdım. O, əvvəlcə güldü, sonra isə dedi ki, bəlkə özü də yoxlasın. Bir neçə gün sonra Rəşad mənə zəng vurub dedi ki, o da yükləyib və həqiqətən xoşuna gəlib. Elə həmin söhbətdə mən ona dedim ki, mostbet download di android etmək çox asandır, sadəcə bir neçə klik kifayət edir. O da razılaşdı və elə həmin axşam yüklədi.

Noyabr ayında kiçik bir fasilə götürdüm. İşdə çox yüklənmə var idi, başım qarışıq idi və oyunlara vaxt ayıra bilmirdim. Amma dekabrda yenidən qayıtdım. Bu dəfə daha diqqətli idim. Artıq hansı oyunların mənə daha çox uyğun olduğunu bilirdim. Bəzi oyunlar var ki, sürətli nəticə verir, bəziləri isə uzun müddət gözləməyi tələb edir. Mən səbirli oyunları seçirdim, çünki onlar mənə daha çox nəzarət hissi verirdi.

Yanvar ayında maraqlı bir şey baş verdi. Bir axşam işdən çox yorğun gəlmişdim. Elə bil bütün gün ayaq üstə qalmışdım. Oturdum, telefonu götürdüm və düşündüm ki, sadəcə bir neçə dəqiqə oynayım, sonra yatım. Amma o axşam oyun məni elə cəlb etdi ki, saatların necə keçdiyini hiss etmədim. Nəticədə kiçik bir bonus qazandım. Bu bonus böyük deyildi, amma məni çox sevindirdi. Çünki bu, mənim səbrimin və diqqətimin nəticəsi idi. Elə həmin gecə düşündüm ki, həyatda hər şey balansdan ibarətdir. Əgər sən çox tələsirsənsə, çox şey itirirsən. Əgər səbirli olsan, kiçik şeylər belə səni xoşbəxt edə bilər.

Fevral ayında Rəşad mənə dedi ki, o da kiçik bir uduş əldə edib və indi daha çox maraqlanır. Bir gün onunla oturub söhbət edirdik və o, məndən soruşdu ki, hansı tətbiqi istifadə edirəm. Mən də ona dedim ki, mostbet download di android prosesi çox rahatdır və tətbiq stabil işləyir. O da təsdiqlədi və dedi ki, həqiqətən də heç bir problem yaşamayıb.

Mart ayında bir neçə günlük işgüzar səfərə getdim. Oteldə axşamlar çox darıxdırıcı keçirdi. Yeməkdən sonra otağıma qayıdırdım və nə edəcəyimi bilmirdim. Televizorda maraqlı bir şey yox idi, kitab oxumaq isə həmin an üçün ağır gəlirdi. Elə o zaman telefonumu götürdüm və oyunlara baxdım. Bu dəfə fərqli oyunlar sınadım. Bəziləri çox sürətli idi, bəziləri isə daha çox strategiya tələb edirdi. Mən strategiyalı olanları seçdim, çünki onlar mənə düşünmək imkanı verirdi. Səfərin son günündə kiçik bir uduş əldə etdim. Bu, səfərin yorğunluğunu bir anda unutdurdu.

Aprel ayında artıq bu hobbi mənim üçün adi bir şeyə çevrilmişdi. Amma mən heç vaxt onu həyatımın mərkəzinə qoymadım. İş, ailə, dostlar — bunlar həmişə birinci yerdə idi. Oyun isə sadəcə bir əyləncə, bir istirahət vasitəsi idi. Bəzən dostlarım soruşurdu ki, bu qədər vaxt sərf etməyə dəyərmi? Mən də cavab verirdim ki, hər şey balansdan asılıdır. Əgər sən bunu bir asılılıq kimi deyil, sadəcə bir əyləncə kimi qəbul edirsənsə, o zaman heç bir problem yoxdur.

May ayında bir axşam Rəşad mənə zəng vurub dedi ki, o, yeni bir bonus əldə edib və bunu mənimlə bölüşmək istəyir. Biz oturub söhbət etdik, güldük, zarafatlaşdıq. Elə həmin söhbətdə o dedi ki, mostbet download di android prosesi sayəsində o, bu tətbiqi çox rahat istifadə edir və heç bir texniki problem yaşamayıb. Mən də ona dedim ki, əsas odur ki, sən nəzarəti əlindən buraxmayasan.

İyun ayında yay gəldi. Hava istiləşdi, axşamlar isə daha uzun oldu. Mən tez-tez balkona çıxıb otururdum. Çayımı götürüb telefonuma baxırdım. Bəzən udurdum, bəzən uduzurdum. Amma artıq mənim üçün əsas olan nəticə deyil, prosesin özü idi. O gözləmə anı, o kiçik həyəcan, o qısa sevinc — bunlar mənim axşamlarımı rəngarəng edirdi.

İyul ayında bir neçə günlük istirahətə çıxdım. Dəniz kənarında otel seçdim. Səhərlər üzürdüm, günortalar kitab oxuyurdum, axşamlar isə telefonumda oyunlara baxırdım. Bir axşam elə bir oyun tapdım ki, onun mövzusu mənə çox tanış gəldi. Oyunun dizaynı, səsləri, hətta rəngləri mənə uşaqlığımı xatırlatdı. Elə həmin axşam kiçik bir uduş əldə etdim. Bu uduş böyük deyildi, amma mənə elə gəldi ki, sanki kainat mənə bir işarə göndərir: “”Sən düzgün yoldasan, davam et.””

Avqust ayında işə qayıtdım. Artıq sentyabr yaxınlaşırdı və mən bir il əvvəlki halımı xatırladım. O vaxt mən sadəcə can sıxıntısından bir tətbiq yükləmişdim. İndi isə bir il sonra mən tamam fərqli bir insanam. Bəli, mən böyük bir var-dövlət qazanmadım. Amma mən çox şey öyrəndim. Səbirli olmağı, balans saxlamağı, kiçik şeylərdən zövq almağı.

Bu yaxınlarda bir dostum məndən soruşdu ki, bu oyunlar mənə nə qazandırdı? Mən düşündüm və dedim: “”Mənə axşamlarımı qazandırdı.”” Çünki əvvəllər axşamlarım boş və mənasız keçirdi. İndi isə mən həmin anları səbirsizliklə gözləyirəm. Bu, sadəcə pul deyil, bu bir hissdir. Bu, gözləmək, inanmaq və nəticəni qəbul etmək hissidir.

Əgər siz də bu yolu seçirsinizsə, mənim bir tövsiyəm var: heç vaxt nəzarəti əldən buraxmayın. Oyunun sizi idarə etməsinə imkan verməyin. Əgər siz onu bir əyləncə kimi qəbul edirsinizsə, o zaman hər şey qaydasında olacaq. Əgər siz onu bir qazanc mənbəyi kimi görürsünüzsə, o zaman problemlər başlayacaq. Hər şey sizin yanaşmanızdan asılıdır.

Bu gün də axşamlar telefonumu götürüb oyunlara baxıram. Bəzən uduram, bəzən uduzuram. Amma mən artıq bilirəm ki, əsas olan nəticə deyil, prosesin özüdür. Həyat da belədir — bəzən udursan, bəzən uduzursan. Əsas odur ki, sən hər anın dadını çıxarasan və sabaha ümidlə baxasan.

[Author]

Posts